De overstap van Farid Azarkan

Van politieke spotlight naar Rabobank

Farid Azarkan trad in december 2023 af als lid van de Tweede Kamerfractie voor DENK, na een periode van bijna zeven jaar, waarvan vier als fractievoorzitter. Sinds april 2025 is hij Director Facilities & Real Estate bij de Rabobank. In dit vraaggesprek kijkt hij terug op de overgang van de hectische politiek naar een corporate omgeving.

“Ik was aanvankelijk verrast dat ik werd benaderd voor deze functie, ondanks mijn uitgesproken politieke profiel. Ik vond het moedig van de Rabobank om mij hier neer te zetten”

Wat was de aanleiding voor jouw vertrek uit de politiek?

Mijn filosofie is dat ik vijf à zes jaar in een omgeving acteer en dan iets nieuws wil doen. Dat gaat tot nog toe goed. Ik ben nieuwsgierig en ik kan me goed aanpassen. Opnieuw beginnen en aanpassen speelt in mijn leven een belangrijke rol. Als je op je achtste naar Nederland komt, moet je een manier vinden om mee te doen en waarde toe te voegen.

Wist je wat je wilde als volgende baan toen je opstapte?

Mijn gedachten liepen uiteen van ondernemen en diverse consultancy-opdrachten tot ergens in dienst gaan. Ik had niet voor ogen dat ik zou terugkeren in de wereld van vastgoed en facility management, waar ik vandaan kwam. Ik was nog geen 30 toen ik partner werd bij een bouwmanagementbedrijf. Daarna werkte ik voor de gemeente Amersfoort, het ministerie van OCW en vervolgens het Rijksvastgoedbedrijf. Toen mij deze baan werd aangeboden, realiseerde ik me dat ik het een uitdaging zou vinden om in een nieuwe, corporate omgeving te werken.

Hoe kijk je terug op de periode van wachtgeld?

Ik had twee bureaus geselecteerd om mee te gaan praten. Net zoals ik altijd mijn leidinggevende uitkies, wilde ik dat nu ook doen bij de APPA-begeleiding. Met Rutger had ik een klik. Ik vind het belangrijk dat iemand die mij verder kan brengen, zelf ergens van is en mij ruimte geeft. Mensen met zelfvertrouwen doen dat.

Rutger adviseerde me om tot rust te komen. Dat had ik nodig, want ik dacht zelf nog: ok, let’s move on. Maar cold turkey stoppen heeft zijn weerslag als je leider van een kleine partij was die bovendien vol in de spotlights stond. Er waren heftige dingen voorgevallen, zoals de noodzakelijke beveiliging van mijn woonhuis. Je moet dat allemaal achter je kunnen laten.

Hoe vulde je die tijd in?

Ik renoveerde zelf mijn huis. Ik ben handig en dat werkte ontspannend. Daarna wilde ik aan de slag met een aantal toezichthoudende rollen en ik had een ondernemingsplan. Intussen kwamen er tijdelijke opdrachten binnen, bijvoorbeeld om een onderhandelteam te leiden bij contractbesprekingen voor een groot vastgoedproject, en een adviesopdracht in de zorg. Rond juli 2024 was ik weer volop aan het werk. Toen belde opeens een recruiter me over deze baan. Ik las het profiel en dacht: technische club, combinatie van facility en real estate, ontwikkeling van een Rabo-campus hier in Utrecht als grote klus. Wat een mooie kluif!

Had je last van de beeldvorming rondom politici toen je hier kwam?

Ik was wat verrast dat ik benaderd werd voor deze functie, gegeven mijn uitgesproken politieke profiel. Ik vond het moedig van de Rabobank om mij hier neer te zetten – daar heb ik ze ook voor bedankt.

Wat hielp, was dat dit een totaal andere wereld is dan de politiek. Ik heb een budget van 250 miljoen en een vastgoedinvesteringsprogramma van 600 miljoen in vier jaar. Bij de Rabobank Groep werken 45.000 mensen. Ik kan hier sturen op inhoud en leiderschap – inhoud die ik bovendien beheers. Ik keerde terug naar een profiel dat ik al had voordat ik een politiek profiel kreeg.

Wat daarnaast meespeelt, is dat ik me niet meer met de politiek bemoei. Ik krijg nog steeds veel uitnodigingen voor optredens in het land en op tv, maar ik doe helemaal niets meer. Het gaat niet meer over politiek.

Welke vaardigheden nam je mee van de politiek naar een grote corporate bank?

Om dit uit te leggen moet je weten dat het zwaar was toen DENK in 2017 in de Tweede Kamer kwam. We hadden 220.000 stemmen gekregen, waaronder 100.000 van mensen die nog nooit gestemd hadden. Voor de democratie een overwinning, maar op het Binnenhof begonnen we op achterstand.

Er was veel wantrouwen. We hadden geen natuurlijke bondgenoten in de journalistiek. Niemand zag ons zitten, behalve onze kiezers. Ik heb het vaak vergeleken met duursport: het vroeg om langdurig pijn lijden, omgaan met grote teleurstellingen en dan volhouden, op koers blijven en elke dag werken aan het ideaal dat je hebt.

Vanuit die positie deed ik vaardigheden op, zoals een hoge mate van creativiteit om ogenschijnlijk tegengestelde belangen toch te overbruggen. Ik had die competentie wel in aanleg, maar ik heb die zeker verder ontwikkeld.

Iets anders dat je leert in de politiek is: jezelf niet centraal stellen. De politiek lijkt om ego’s te draaien, maar het is omgekeerd. Je moet jezelf ondergeschikt kunnen maken en strategisch handelen, je eigen pijn inslikken. Anders kun je niet samenwerken met uitgesproken tegenstanders – zoals Wilders – op thema’s die gemeenschappelijk zijn en die belangrijk voor je zijn.

Wat adviseer je aan mensen die nu de politiek verlaten?

1: Neem de tijd om na te denken. 2: Wie je ook bent, begeleiding helpt altijd; de mate waarin bepaal je zelf. De kwaliteit van advies zit in de ontvanger. 3: Neem de tijd om te onderzoeken wat bij je past. Je wilt werk, maar niet elk werk. En 4: als je een uitgesproken politiek profiel hebt, wees je ervan bewust dat er iets anders voor in de plaats kan komen.

“Ik krijg regelmatig uitnodigingen voor optredens in het land en op tv, maar ik doe dat niet meer. Ik heb een andere rol geaccepteerd”