
Van ex-bankier tot loopbaanadviseur
Hoe Rutger zijn eigen transformatie omzette in een missie voor anderen De loopbaan van Rutger Koopmans is het beste bewijs…
Interview

Mark is een ervaren bestuurder en toezichthouder. Voormalig bestuurder van Amsterdam UMC en emeritus-hoogleraar interne geneeskunde. Bekend om fusieleiderschap, innovatie en brede medische expertise.
Ik heb geneeskunde gestudeerd in Leiden en ben opgeleid tot internist-hematoloog op het LUMC en in Curaçao. Mijn ‘bestuurlijke’ kant zat er al vanaf jonge leeftijd in: als commissaris op mijn studentenvereniging, voorzitter van de arts-assistenten en later als voorzitter van de Nederlands Internisten Vereniging. In 2007 ben ik benoemd tot hoogleraar Interne geneeskunde en hoofd van deze afdeling op het VUmc in Amsterdam. In 2016 ben ik toegetreden als lid van de Raad van Bestuur, en heb het hele fusieproces tussen VUmc en AMC mede mogen vormgeven. Crisismanagement was stante pede noodzakelijk tijdens de coronacrisis, waar ik als ROAZ-voorzitter Noord-Holland/Flevoland medeverantwoordelijk was voor de coördinatie van zorg voor 3,5 miljoen burgers. Ik volgde Ernst Kuipers op, toen hij minister van VWS werd, als voorzitter van het Landelijk Netwerk Acute Zorg. Maar mijn meest waardevolle ervaring is mijn contact met patiënten geweest. Het is een groot voorrecht om als dokter met mensen uit alle lagen van de bevolking in verbinding te staan. En in mijn geval ging het vaak over leven en dood en daar komt veel nabijheid en empathie aan te pas.
Het zit al in de naamgeving! Het gaat om ’selfplacement’ waarbij de motieven en de drive van de kandidaat leidend zijn en het team van PIT vooral focust op versterking van de innerlijke kracht van de kandidaat en hem of haar probeert te verleiden om ook nieuwe horizonten bij zichzelf te ontdekken.
Vaak neemt een politicus of bestuurder abrupt afscheid van zijn of haar functie. Er moet dus ruimte zijn voor rouw en besef. In die tijd is het belangrijk om samen met de kandidaat te zoeken naar de drijfveren die hem of haar energie geeft en motiveert.
Dat ze heel vaak de factor ‘geluk’ onderschatten. In mijn carrière hebben toevallige ontmoetingen en gebeurtenissen een belangrijke rol gespeeld.
Ik lees ‘Het geschenk’ van de Duitse schrijfster Gaea Schoeters. Plots wemelt het in Berlijn van de olifanten. Niet uit de dierentuin maar een geschenk van de president van Botswana. 20.000 olifanten heeft hij de Duitsers cadeau gedaan, als dank voor de ‘verscherpte’ wetgeving met betrekking tot de invoer van jachttrofeeën. ‘Jullie Europeanen willen ons vertellen hoe wij moeten leven. Misschien moeten jullie zelf proberen hoe het is om met megafauna samen te leven’. Dit verhaal laat de achterkant van het gelijk zien!
Minder snel oordelen.